Dacht jij vroeger ook: ‘later als ik groot ben.. dan..’
Waar droomde je dan van?
Wat zag je dan voor je?
Wat had je dan bereikt?

En wat als later dan ineens nu is?

Dat gebeurde ook met Aart-Jan. Ineens is hij 40 jaar. Hij zit in zijn auto, op weg naar huis na een inspannende, maar geslaagde presentatie. Die veelbelovende klus bij een nieuwe klant is waarschijnlijk binnen. Maar waarom voelt hij zich zo leeg?

Aart-Jan heeft eigenlijk niks te klagen. Hij vindt dat hij geboft heeft met zijn partner en 2 kinderen. Hij heeft een drukke, maar fijne baan als consultant, die hem past als een handschoen. Vorig jaar betrok hij een mooi, vrijstaand huis in de buurt van Utrecht, dankzij een royale gift van zijn ouders. Hij is kern gezond en traint voor een marathon. Wat wil hij nog meer?

Wat niemand weet, ook zijn partner niet, is dat hij heel vaak niet gelukkig is. Niet depressief ofzo. Nee, hij voelt wel degelijk geluksmomenten, al is het maar kort, en hij waardeert alles wat hij heeft. Echt. Maar hij voelt zich ook vaak onrustig. Gevoelloos ook. Alsof hij alles observeert, maar niet ervaart. De gedachte om zo de rest van zijn leven voort te kabbelen staat hem tegen. Maar wat wil hij dan wel? Hij kan het niet verwoorden. Het is een onderstroom, die aldoor aanwezig is.

Een paar dagen later vraagt hij zijn oudste broer, waar hij close mee is, of hij dat herkent. Met een biertje in de hand, in een hoekje van de tuin. Zijn broer lacht ’t weg. ‘Dat heeft iedereen wel eens. Gewoon een vroege midlifecrisis. Iets met een cabrio of leren motor rijden. Komt wel goed, man. Je hebt toch alles wat je hartje begeert.’ Ja, dat laatste weet hij ook wel. Maar hij voelt toch wat hij voelt? Een paar weken later komt hij thuis, weer net zo onrustig en leeg. Zijn partner heeft een verrassingfeest georganiseerd. Bij het zien van huis en tuin vol met blije mensen en kinderen knapt er iets. Met moeite zit hij de avond uit. De volgende dag neemt hij contact op met mij.

‘Wat is er mis met mij?’

‘Wat is er mis met mij?’, luidt de startvraag. In mijn werk als executive coach is het zaak om de vraag achter de vraag te duiden. Het normaliseren van de startvraag is stap 1. Er is namelijk niks mis met je. Er hoeft niks gefixt te worden. Het is heel normaal dat als je vroeger een stip op de horizon hebt gezet, het bij aankomst niet de voldoening gaf die je zou hebben gewild. De mooie auto, het huis, de partner, de kinderen, de financiële onafhankelijkheid. Voor de buitenwereld is het perfecte plaatje bereikt, maar voor de binnenwereld geeft het geen voldoening. Het kan zelfs beleeft gaan worden als de gouden kooi: moeilijk om los te laten en toch gevangen voelen.

Als de schaamte getackeld is, gaat het onderzoek van start. Wat maakt dat je je niet zo mag voelen? De emoties hebben een functie: Wat zeggen ze jou?  Hoe zou het zijn als je deze gevoelens accepteert en onderzoekt wat ze betekenen? En mag je ontdekken wat jou in deze fase van je leven, voldoening geeft? Waar ga je van aan? Wat geeft je energie? Welke zaken, taken of rollen hebben betekenis voor je? Hoe weet je dat, hoe voel je dat?

Zo gaat Aart-Jan op zoek naar zijn innerlijke kompas. Hoe hij meer kan gaan leven vanuit zijn essentie, zijn kern. Zijn vraag op ambitie en zingevingsniveau gekoppeld aan zijn kern. Dit traject wordt zijn reis om te gaan leven van binnen naar buiten, in plaats van buiten naar binnen. Het is niet meer het nastreven van het perfecte plaatje, maar het leven vormgeven vanuit zijn eigen voorwaarden en waar hij energie van krijgt. Dat is de bron waaruit je je jong blijft voelen en in je kracht voelt staan. Zelfs de komende 40 jaar!

nl_NLNederlands